Ik ben nog eens aan het "ontwerpen" geslagen…

Komkommertijd in de Zurenborg

De vakantie zit erop. Of toch bijna. De doelloosheid begint mij een beetje naar de keel te grijpen. Het niet gaan joggen ook. Want ik jog dus. Normaal gezien zelfs heel aardige afstanden. Maar momenteel dus niet. Want we zijn verhuisd. En we zijn een week lang uit eten gegaan -bij gebrek aan een fornuis en omdat dat mijn vakantievoornemen was. Dus heb ik in tijden niet meer zoveel proteïnen naar binnen gewerkt als de laatste week. Die liggen mij nu een beetje op de maag.
Ik moest ook maar weer eens de planken op. Het wordt stilaan onhoudbaar om niet publiek gevierd en bijwijlen geschoffeerd te worden. En dat is tristesse-wekkend.
Mijn alcoholtolerantie is trouwens ook niet meer wat het was. De tijd dat ik zonder verpinken een nacht doordronk en de volgende ochtend opgewekt uit bed sprong ligt al weer ver achter ons. Misschien toch maar beter eens op zoek gaan naar amfetamines.

2011 In stijl

Terwijl ik de middag vul met MySQL, neem ik even de tijd om het volgende prentje te posten. Onder het motto:"beter goed gepikt dan slecht bedacht."

Beter laat dan nooit

We zijn nog maar eens afgedaald naar de dieptes van dat vergeten medium, de blog. Hallo vader. De dokter heeft mij op basis van mijn recente griepverleden gezegend met enkele dagen werkverzuim. In de hoop dat mij dit geen parten speelt, ben ik dan maar met een ellendige kriebel in de keel gaan kijken naar een bachelorproef drama op campo hier in Gent. Ik had ze (prinses kut) al eens gezien voor mijn treurige virale aandoening en ondertussen bleek ze tot mijn vreugde gegroeid. Fijn om kijken. Hopelijk beslist Joy om de comedy/stand up gemeenschap te verrijken. Het schort daar toch een beetje aan degelijk Vlaams talent -me dunkt.
Het jeukt al een tijdje om terug het podium op te kruipen, maar waarmee? Ik heb al in tijden niets zinnigs meer geschreven. Ach, het bloed kruipt etc… Het kruipt nog wel eens terug. Kop op, borst vooruit, neus in zakdoek, keel vol Levodropropizine -wat is er toch geworden van die codeine gevulde jeugd van vroeger, blik op dromen, hart vol van een onbestaand verleden tijd.
Slaapwel.

En nu?

Nu werkt Peter. Echt waar. Fulltime en zo. Bij de vdab dan nog wel. Niets aan te doen.
De vakantie is net achter de rug. We zijn niet ver geraakt. De Efteling zal onze meest exotische bestemming geweest zijn. Omdat we die dag wat laat terug waren in het laatste Belgische treinstation (ongeveer 22.30u), zagen wij ons verplicht op hotel te gaan. U leest het goed: op hotel in Turnhout.

Turnhout!

En dat omdat Turnhout door de nmbs wordt beschouwd als het einde van de beschaving. Niet volledig onterecht. Maar mocht ik zelf Turnhouts van aard zijn, dan was een kleine opstand tegen deze neerbuigende houding van onze nationale spoorwegmaatschappij zeker een optie geweest.

Awoe NMBS!

Bij het opstaan reden er al helemaal geen treinen meer vanuit Turnhout aangezien er enkele haltes eerder een brandje was uitgebroken.

Volgende keer huur ik een auto.

Wat? Poëzie?

De lage zon
van een late zomer
beukt rustig
op de deur van vandaag
goedenavond beste kijkers

Het vervolg laat zich raden
we wiegen tegen het razen in
zitten te kijken
vol van alweer een nieuw begin
in een uitgemeten leven
van voorrang nemen
en bumperkleven

De hersenen dobberen
op zompige muziek
de tijd ligt stil
speelt met verdriet
om vrienden die niet meer
om welgemeend lachen dat niet langer
om reikhalzend verlangen
naar een ongedefinieerd meer

En hier hangt in die luwte
wat tentatieve tekst
geen sprankel
niets meta
gewoon krampachtig
wachten op prachtig

Obey de Revisor

Ik heb een flyer gemaakt voor de Revisor.
Obey is niet veraf.